Bartje jong, nu dak eindelijk 22 jaar zijn en dus met kennismaking van zaken kan terugblikken op mijn lang leven, dan zienik één groot vat vol miserie. In de jeugdinstelling hadden ze mij toenstertijd al voorspeld: Rik, tegen dagge oud en versleten zijt, zulde beseffen dat ge niet meer zijt geweest dan een voze bloemzak. Ze hemme gelijk gekregen. Kzijn, hoop ekkik toch, nog justekes oep tijd om vergiffenis te vragen.

Kzijn eigentlijk in die jeugdinstelling beland door een stom toeval. Ik was al bijkans dertien toen ik voor den eerste keer mee mocht naar de korfbal met onze pa. Ik moest van hem supporteren voor die van't Rivierenhof maar ik vond dat maar dikkenekken. Ik hem mij pertang heel den eersten time kunnen inhouwen. Tot asdat den arbiter ne penanty floot dattem der helemaal neffest zat, de zwartzak! Ik zijn toen, ik geef het toe, nogal serieus uit den bol gegaan. Ge zult dat toen wel in de gazet hemme gelezen, oek al was dat van dat bloedbad serieus overdreven. Zes hechtingen, das na toch de wereld niet, hé. En ne neus, dat kan bloeien gelijk een kalf. Maar allé soit. Kem cash betaald: drie jaar vast in Mol, vooral oek omdat diene flik die mij toen heed opgepakt altijd maar terugsloeg. Dat is niet goegekomen.

Die drie jaar hemme mij wel deugd gedaan, moet ik zeggen. Ik hem daar bijvoorbeeld leren smoren gelijk de grote mensen en van vechttechnieken zijn ze daar ook goed op de hoogte. Ik hem daar op ne wip en ne gauw ne zwarte band sudoku of zo gehaald. In alle geval iets waar dagge serieus koppijn van kunt krijgen as het misloopt.

Eymerick V: ik draai al van jongsafaan mee in de topsport

De maatschappelijke nassistent heet mij toen uitgelegd dannekik nadien zo rap mogelijk in ne sportclub moest gaan, kwestie van mij weer in de maatschappij te integreren. Ik hem gekozen voor de voetbal en ik hem mij direkt ingeschreven bij de X-side. Den nassistent had gelijk: ik zijn daar opgevangen geweest, jong, da kunde niet geloven. Ik mocht om de veertien dagen mee op verplaatsing, ik kreeg konstant sms-kes van de kameraden om te zeggen 'waar dat het feest dees weekend deurgaat' en ik ben meer dan een jaar lang nooit opgepakt geweest door de flikken. Op een gebroken pols en een ingedeukte rib na, is dat jaar perfekt verlopen. Ik had eindelijk het gevoel van een normale mens te zijn. Achter de bekermatch tegen die vuile vetzakken van den Beerschot zijn ik zelfs uitgeroepen tot de beste klopper van de X-side. Onze pa trok nogal ogen!

Drie dagen nadien was em dood, onze pa, kzalt nooit vergeten! Met zijn zatte botten tegen ne paal angebokst. Ze hemmen hem van die paal moeten afkrabben met een petattenmeske, de sukkel. Hij heet er gelukkig bekanst niks van gevoeld. Op Tschoonselhof was heel den X-side aanwezig, met vlaggen en liekes en basebalknuppels. Die van den Beerschot zijn er ook op afgekomen om wraak te nemen, dus die begraving is alles ineen toch nog plezanter geweest dan een onnozele koffietafel. Alleen spijtig dat ons ma zich daar ook mee is gaan bemoeien, zo hemmek bijna twee weken lang alle dagen naar het gasthuis gekund om haar te bezoeken. En het stinkt daar effenaf.

't Is bij die apen van de Malinois dattet overlest is misgelopen. Ik gaan niet in details betreden, ook al omdat ik mijn eigen daar zelf niet veel van herinner. Het meeste hebbek maar van horen zeggen van op de rechtbank. Feit is dat diene Mechelse steward serieus wat heeft gebloeid - kem de fotos gezien! Ik moet mijn eigen toen ook in mijne vinger gesneden hemmen met dat glasscherf, en assek bloei dan val ik van mijne sus. Vandaar. Kweet wel nog damme gewonnen hemmen.

Mijnen nandvokaat had toen gezegd: Mijnheer Eymeric (want zo heettekik int echt, om maar te zeggen dak met een slecht gesteente geboren zijn, gelijk asda ze zeggen), met een beetje geluk komt u er van af met twee jaar cel. Ja teute Géraar. Kem levenslang gekregen! Ik mag nooit niet meer naar de voetbal! Stadionverbod? Nee: leven verbrod! Dat hedde met die pro-diegos van nandvokaten.

En zo hemmek van sportclub moeten wisselen. Een vriendin van de broer van ons Francine heur moeder heet er dan voor gezorgd dak binnenkon bij de Sven Nysrakkers. Das heel plezant, had ze gezeid: ge kunt alle weken weer op stap met kameraden en ge kunt in de gezonde lucht boeren en roepen zoveel asda ge zelf wilt. Khem da dan maar gedaan en ik hem de trainingskampen gevolgd. Spannend kunt ge dat niet noemen: mij moet ge niks niet meer leren over ontsnappingstechnieken en camouflages. Ik hem daar wel allemaal nief liekes geleerd zo van Wellens jeannet en Groenendaal uw moeder is een Hollandse. Diene mens kan daar echt niet mee lachen!