Over Bart Wellens: " Maar kijk nu! Den Bart crosst ook! Wie had dat gedacht!"

De Trut van Koekestad: Ga je nog elke week mee naar de cross?

Moeder Sven Nys: Naar de cross? Ikke? Wat is daar nu aan, enfin... al dat gebagger door de modder, ik vind dat persoonlijk niet om aan te zien. (denkt na) Ah, wacht eens, jij bedoelt natuurlijk de cyclocross, of niet? (denkt nog wat na) Nee, daar ga ik ook zelden mee naartoe, ik ga liever kamperen met de vrienden van de kaartclub.

De TvK: Ik dacht nochthans dat jij van pure stress de camper niet uitkwam?

Moeder Nys: We kaarten dan ook meestal in mijn camper. Als ik geen goede kaarten heb dan ben ik inderdaad niet om aan te spreken en dan krijg je me uren niet meer kalm. Soms helpt het dan als ik op tv naar de cyclocross kijk. Onze Sven (Nys, red.) doet soms ook mee, en daarom vind ik dat ik dat een beetje moet opvolgen. Naar het schijnt doet hij dat goed, maar achteraf hangt hij altijd zodanig vol vetzakkerij dat het niet anders kan of hij is heel dikwijls gevallen en bij de laatsten geëindigd. Maar daar doet hij niet flauw over, hoor, deelnemen is belangrijker dan winnen zeg ik hem altijd als hij thuiskomt. Onze Sven moet daar eigenlijk toch over kunnen praten. Zo'n jongen heeft daar behoefte aan, want, euh, dat zeggen ze toch, he? Dus eigenlijk zou ik eens een wedstrijd helemaal moeten uitkijken, om te zien wie er eigenlijk wint...

De TvK: Begrijpelijk.

Moeder Nys: Jij begrijpt dat, ja, maar de vrienden van de kaartclub vinden dat eerlijk gezegd nogal overdreven. Wie altijd maar met zijn volwassen kinderen bezig is wordt daar al gauw scheef beken hoor. Ge moet die gasten loslaten. Vorige week nog zei Rosalie, mijn vaste bridgepartner  "Zeg, Vera, met uwe cross altijd. Ik zit hier toch ook niet altijd over de voetbal de zagen, he, en onzen Mbo speelt nochthans spits in vierde provinciale."

De TvK: Lig jij wakker van wat de mensen over Sven zeggen?

Moeder Nys: Goh, nee. Als mijn kaarten goed zijn is mijn nachtrust dat ook. Al trek ik het mij wel aan als er gepraat wordt over onze Sven, zeker als het in verband is met die cyclocross. Allez, denk ik dan, zoveel gezeik voor wat slijk!

De TvK: Het WK van 2000 moet wel een héél zure appel geweest zijn. Sven kreeg toen zelfs dreigbrieven, omdat hij zogezegd Richard Groenendaal had helpen winnen.

Moeder Nys: Dat slaat dus echt nérgens op, he! Die Richard is een heel geschikte kerel, wist je trouwens dat hij ook soms meedoet met die cyclocross? 't Is zelfs daarvan dat onze Sven hem kent, straf, he! Soit, dat is nu niet belangrijk, in ieder geval heeft Richard al heel dikwijls bij ons thuis aan tafel mee zitten kingen of wiezen, en ik heb nog nooit meegemaakt dat er valsgespeeld werd. Maar als we bridge spelen, en Richard is de partner van onze Sven, dan moéten ze mekaar helpen, he! En dat doen ze dan ook met brio. Zo heb ik eens geweten dat onze Sven onze pa te lijf wou gaan, omdat hij dacht dat hij Richard expres slechte kaarten had gegeven. Kwaad dat hij was!

"Ik snap die sport toch niet, hoor. Wie draagt nu zijn fiets, enfin!... Is dat onze Sven?"

De TvK: Was je bang?

Moeder Nys: En of, ik stond juist op het punt te zullen gaan winnen, en ik kon dat geruzie dus best missen, dat ze dat dan uitstellen tot achteraf, he!

De TvK: Was je ook razend toen de andere Belgen in 2004 in Pijnacker Sven van de wereldbekertrui hielden?

Moeder Nys: Pijnacker Sven? Wie is dat nu weer? Ook weer zo'n cyclocrosser zeker? (gekwelde blik) 't Is niet omdat onze Sven nu toevallig Sven heet dat ik alle Svens ken, he!

De TvK: Hoe was Sven als kind, Vera?

Moeder Nys: Een stuk kleiner dan nu. En had veel aandacht nodig, amai. Jaren heb ik veel minder vaak kunnen kaarten. Ik was echt blij toen hij groot genoeg werd voor zijn eerste spelletje: disneykwartet.

De TvK: Hing hij vroeger aan je rokken, Vera?

Moeder Nys: Maar allez, zijn dat nu vragen? Ben jij van den Dag Allemaal misschien? Die zijn gisteren toch al geweest?

De TvK: Was Sven een stout kind dan?

Moeder Nys: Nee, want dat mocht niet van mij. Als je stout wilt zijn, ga dan maar sporten, heb ik gezegd. Van de competitie moet je je niks aantrekken, als je maar buiten kunt spelen, in de frisse lucht.

De TvK: Heeft Sven 'gepuberd', Vera?

Moeder Nys: Ja, maar alleen tijdens de training in 't weekend , en in de week op school. Dat hebben we zo afgesproken op zijn twaalfde verjaardag. Eerst heeft hij het beloofd, en daarna kreeg hij meteen zijn cadeautjes natuurlijk: zijn eerste eigen boek kaarten, en een pennezak geloof ik... eigenlijk wou hij een fiets, zo'n BZN, maar ik heb gezegd: zorg maar eerst voor sponsors. (giert het uit)

De TvK: Interesseerde de school hem?

Moeder Nys: Dat weet ik eigenlijk niet, ik had alleen contact met de juf van de voorbewaking en de meester van de nabewaking. Die hielden zich met zijn huiswerk en zo bezig.

De TvK: Bemoei jij je met Svens huishouden, Vera?

Moeder Nys: Nee, helemaal niet. Dat past niet, he. Ik geef alleen de meest essentiële goede raad, twee keer per week in een e-mailtje naar Isabel. Ik wil mij tenslotte niet opdringen, he, en we komen wij heel goed overeen.

De TvK: Sven heeft voor Isabelle maar één vriendin gehad.

Moeder Nys: Zwijg stil, dat was me een zwarte periode. Dat meiske las nooit haar mails, en zorgde dan ook niet even goed voor onze Sven als ik. Afgezien dat ik daarvan heb, dat is niet te geloven. Zoals wanneer je net troef gemaakt hebt en dan geen enkele slag kunt halen bij het wiezen, of als je niet van uwe zwarte piet vanaf geraakt, of als je tweeëntwintig hebt bij het éénentwintigen, of als je niet kan uitspelen met patience, of ...

De TvK: Dank u!