het aquagymste blad van het internet

Paul Herijgers: 'Antwerpen bezit een permanent cyclocrossparcours van wereldklasse'

Cyclocrossliefhebbers zullen op 10 januari hun hartje kunnen ophalen in Antwerpen. Dan wordt immers de tweede editie van de Scheldecross gereden. Daar waar er vorig jaar voor een snelle cross door het mulle zand van Sint-Anneke Plage werd gekozen, boksten de organisatoren dit jaar een véél technischer én verrassend parcours uit. Ex-wereldkampioen Paul Herijgers is alvast in de wolken: "Hie got het bloed me spetters van de balustrades druipen!"

De wereldkampioen van Koksijde en waanzinnig populaire gastcommentator op de VRT, Paul Herijgers kent de cross als geen ander. Voor ons leest de Kempenaar graag het Antwerps parcours, dwars door het magnifiek heraangelegd stadscentrum, in zijn zo geapprecieerd taaltje.

		Paul Herijgers: "De start wordt afgeschoten op de Leien aan den entree van den Opera, midden tussen de stellingen. 't Is kwestie van direct goed van voor te zitten of ge staat te voet op de trappen naar beneden. De koereurs gon dan naar rechts richting d'IJzeren Brug. Dor gon ze héél goe uit hun doppen moeten kijken, want de brug is weg en in de plaats is daar van die plakkerige makkendam die aan de tubes blijft plakken. Ze pakken dus beter tot aan d'eerste materiaalpost ne velo met smalle tubes en dun profiel die nie te dik oepgeblazen zijn of daar komen vodden van. Dan is't weer ne keutten bocht naar rechts de Rooseveltplaats op. En hier begint de miserie. Ik moet den burgemeester bedanken, want ze hebben echt hun best gedaan om hier een veeleisend cyclocrosspracours aan te leggen en daar is pollentieke moed voor nodig. Sjiek gedaan van de Janssens! Tot veurig jaar was dat stuk tot aan de Gemeentestraat nog vrij doenlijk, mor 't stad hè dat stuk heraangelegd en da ligt naa vol puttekes. As het een beetje geregend hè dan ziede dus echt nie meer wodda ge rijdt en trekt ge uwe derailleur sebiet krom door het opspattend grind. Nu heel rampzalig is dat oek weer nie, want dan komt just de eerste loopstrook aan van de Gemeentestraat. Da is ploeteren tot en met tussen de resten van de bouwwerf, d'omgevallen verkeersplakaten die anders toch verkeerd staan en hier gaan ook massa's en massa's mensen staan want de koereurs passeren langs minstens drie telefoonwinkels. Echt koersen op zijn Vlaams. Wie nie fris aan de start is gekomen, gaat hier roepen achter zijn moeder, da gevekikoe oep een briefke! En de Gemeentestraat is oek iets heel speciaal, da weet elke koereur. Tijdens d'eerste ronde denkt ge: amai dat valt hier mee, maar tijdens de tweede ronde ziet ge daar ineens een berg zand staan, pal in het midden van de weg.
Paul Herijgers: "De organisatoren hebben natuurlijk ook balkskes laten aanleggen. Van die hele platte."		Halfweg de Gemeentestraat komt er dan weer nen hiele gevaarlijken bocht naar rechts, naar 't Astridpleintje. Ge moet daar maar is als gewone mens met de velo over rijden, dan gaat ge pas een goe beeld hebben van wadda de echte topsporters hier meemaken. Want pasoep, mispakt u woensdag nie aan de beelden, die gasten rijen hier effectief rond aan bekans twintig per uur, he! Na drie rondes kunt ge de freins gewoon wegsmijten, zo simpel is het. Aan de lus voor de Grote Statie gaan ze pas serieus uit hun doppen moeten kijken. De echte profs gaan daar waarschijnlijk niet in trappen, want die zijn al een hele week bezig met dees koers, maar ik geef ne goeie raad aan de beloftes en zeker de juniors: vertrouw niet op de grote klok tegen de façade van de Statie, die staat gegarandeerd altijd mis! Luistert eerder naar uw lichaam en trapt nie oep uwen asem, ik kan het nie genoeg zeggen.
Paul Herijgers (in zijn gekende subtiele stijl): "Als het vriest, vallen er weer dooien"		Achter de lus keren ze terug om de Gemeentestraat te kruisen, da's altijd tof voor het publiek. Oeppassen weer voor de tramsporen die ineens van alle kanten tegelijk lijken te komen. Hier gaan er waarschijnlijk een paar ferm oep hunnen teut gaan, da's oek altijd tof voor het publiek. Wie da héét overleeft, duikt dan volle gas de jeannettestraat in (de vrouwen en de beloften onder d'achttien snijden dees stuk af).  Da's waarschijlijk het enige stuk van het parcours wor da ze efkes kunnen recupereren, as er niemand in hun gat zit ten minste. Nie voor lang, want dan komt het Keuningspleintje er aan die ze pakken via de bibliotheek van het Permekegebouw. En draait of keert het hoeda ge wilt, als ge tegen ne crosser het woord Permeke uitspreekt, dan begint hij al te bibberen van de grote bang en doet hij 's nachts geen oog dicht. Ze volgen dan de aartsgevaarlijke routes van tram 12, via de Van Wesenbekestraat. Oek nie simpel, want ze passeren eerst de Criee me nen hoop gladdige vetzakkerij oep de weg en moeten dan onder de Chinese Pagode die der oek nog nie staat. Terug naar de Gemeentestraat, maar van langs den andere kant en da's echt de moeilijke kant. Le-vens-ge-vaarlijk! Hier staat de materiaalpost oep de vroegere tramhalt. As ge hier te voet overgaat, denkt ge dat het plat is, maar vergeet het: door de verzakkingen in het nief wegdek en de vele scheve afkantingen van de straat weet ge soms begot nie meer of ge bergoep of bergaf aan het rijden zijt. Het fietspad zelf is zekerst geen optie: die is veel te smal en vol bobbels. Oep dees stuk zijn de rooi lichten oek nie goed op malkander afgestemd, dus het wordt ergens wel een tactische koers. In dees gedeelte zijn al letterlijk dooien gevallen recentelijk, het zou mij niet verwonderen dat da woensdag weer gebeurt. En wie zijn eigen hier dood rijdt, kan het wereldkampioenschap oep zijnen buik schrijven."
Paul Herijgers: "Heel chic van de organisatoren: ze hemme ook voor kinderopvang gezorgd."		De conclusie van Herijgers: "Moeilijk te zeggen wie datter gaat winnen. 't Zal een beetje van het weer afhangen. Komt er een ijsgang of blijft het parcours er gewoon bijliggen als altijd: een mengsel van modder, plassen en stof? Als het goe weer moest zijn, hou dan toch die Zimbabwezen goed in het oog. Die trappen los door alla stofwolken door. En anders Erwin Vervecken met zijn lange benen. Want eerlijk gezegd: ge kunt op zo'n parcours beter heel den tijd lopen. Da's d'enige manier om een beetje recht te blijven."